Z historią przełomu XV i XVI w. łączą się nierozerwalnie nazwiska dwóch braci Maternów: Grzegorza (zm. 1502) i Szymona (zm. 1516). Obydwaj byli ubogimi mieszczanami gdańskimi, którzy urażeni w swej ambicji osobistej wypowiedzieli na śmierć i życie wojnę bogatemu mieszczaństwu Gdańska. Stając kolejno przez 25 lat na czele zbrojnych oddziałów, ukrywali się w wąwozie – stąd jego nazwa Wąwóz Maternów – pod Brzeźnem i w okolicznych lasach i z nich napadali na kupców gdańskich, którzy podróżowali starym szlakiem handlowym Gdańsk – Tczew – Subkowy – Brzeźno – Starogard i dalej na południe Polski.
Podobnie jak całe Kociewie przetrwała panowanie Krzyżaków, potop szwedzki, zabór pruski. Mieszkańcy angażowali się w powstaniach. Brali udział w strajku szkolnym w 1906 roku. Opierali się germanizacji. Walczyli na frontach I wojny światowej. Podobnie jak całe społeczeństwo, owacyjnie witali odzyskanie niepodległości. Okres międzywojenny to czas spokojnego, ale systematycznego rozwoju wsi.
W historię wsi znacząco wpisuje się datowana na 1900 rok szkoła podstawowa. Od początku powstania funkcjonowała nie tylko jako szkoła, ale także skupiała w sobie aktywność całej społeczności. Pozwalała i do dziś pozwala na zwiększoną aktywność społeczną i kulturalną mieszkańców.