Gawroński aż do swej śmierci pozostawał radcą powiatu kieleckiego.
Helena Leśniowska z Gawrońskich, zgodnie z informacją zawartą w akcie ślubu jej córki, Izabelii, rozwiodła się z mężem Adamem Tomaszem Leśniowskim 10 czerwca 1814 roku. Adam Leśniowski był zarządcą majątku Pińczów. W separacji pozostawali od co najmniej 1811 roku, ponieważ wtedy jest po raz pierwszy wzmiankowana jako wielmożna mieszkanka dworku w Brzechowie. Helena Leśniowska urodziła się około 1780 roku w Sobkowie. W 1817 roku ekonomem był Maciej Woyna. W 1823 r. urząd ten objął Józef Ungier. W 1825 roku Leśniowska wydaje za mąż dwie małoletnie córki: Józefę i Izabellę. Trzecia córka Aniela wychodzi za Masiewicza w 1838 roku w Koprzywnicy. mały|Portret Antoniego Walczyńskiego pędzla Józefa Brodowskiego, 1833 rok (Klasztor oo. Kapucynów w Krakowie) W 1825 r. kanonia przeszła pod zarząd kanonika Antoniego Walczyńskiego. Krótko po objęciu funkcji, wydzierżawił Brzechów swemu szwagrowi Karolowi Stępińskiemu. Stępiński pozostawał dzierżawcą do swej śmierci w 1842 roku. W tym samym roku kanonikiem kanonii brzechowskiej pozostawał Tomasz Świątkowski.