18, l = 1–3, wolne, początkowo białe, następnie szarawe, ostatecznie czarne. Trzon Wysokość do 50 mm, grubość 0,5–1 mm, walcowaty, u nasady o szerokości do 1,5 mm. Powierzchnia u młodych okazów biała i kłaczkowata, lekko szklista. Miąższ O niewyraźnym zapachu. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 9,7–12,3 × 5,7–6,8 µm, Q = 1,45–1,90, owalne, w widoku z przodu elipsoidalne lub cylindryczno-elipsoidalne, w widoku z boku elipsoidalne, czasami lekko migdałowate, czerwonobrązowe w wodzie, z centralną porą rostkową. Podstawki 15–36 × 7–9 µm, 4-zarodnikowe, otoczone 3–5 nibywstawkami. Pleurocystydy pęcherzykowate, w kształcie cebuli, elipsoidalne lub sprawie cylindryczne, niektóre z przewężeniem środkowym. Osłona składa się z bezbarwnych do lekko żółtawych, gładkich do ziarnistych, kulistych elementów o szerokości do 50 µm. Obecne sprzążki. Gatunki podobne Od innych gatunków Coprinopsis mających elipsoidalne zarodniki i pleurocystydy, Coprinopsis nemoralis odróżnia się większymi zarodnikami i cystydami oraz wzrostem na szczątkach drewna.
Występowanie i siedlisko W Polsce jego stanowiska podali Karasiński i inni w 2015 roku.
Saprotrof. Owocniki pojedynczo lub w małych grupach na gałęziach i innych kawałkach drewna.
Przypisy
Kategoria:Kruchaweczkowate Kategoria:Mykobiota Polski