W okresie tym w Bytomiu zamieszkiwały jedynie trzy rodziny żydowskie, natomiast w 1714 dołączyła do nich kolejna, a później następne, wskutek czego 1722 w mieście było już osiem takich rodzin, tworzonych w sumie przez 37 osób. Do 1756 liczba żydowskich mieszkańców Bytomia spadła do 30, a następnie w 1786 osiągnęła 40 osób.
Początkowo zmarli Żydzi z Bytomia chowani byli na cmentarzach żydowskich w Będzinie, Cieszowej i Mikołowie. Pierwszy cmentarz żydowski w Bytomiu został założony przy wałach miejskich w 1720.
Założenie żydowskiej gminy wyznaniowej i rozwój społeczności W latach 1770–1780 doszło do utworzenia Gminy Synagogalnej w Bytomiu (żydowskiej gminy wyznaniowej), skupiającej początkowo około 140 osób z miasta oraz okolicznych miejscowości i dysponującej niewielkim domem modlitwy. Pierwszym urzędnikiem gminy został Mordechai Chasan (później zmienił nazwisko na Persikaner), pochodzący z Wrocławia i dzierżawiący karczmę w Szombierkach. Zajmował się on prowadzeniem modlitw oraz ubojem rytualnym. 5 czerwca 1789 w Bytomiu działalność rozpoczęło bractwo pogrzebowe Chewra Kadisza.
W 1810 rozpoczęto budowę synagogi, a jej otwarcie miało miejsce 16 września 1810.