Była aktywna społecznie. W 1898 włączyła się w działalność Towarzystwa Dobroczynności w Płocku, szczególnie w Komitet Opieki nad Chorymi Dziećmi. Działała też w Komitecie Opieki nad Ubogą Matką i jej Dzieckiem oraz w płockim oddziale Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich. Uczestniczyła w pracach Zarządu Chrześcijańskiego Towarzystwa Ochrony Kobiet w Płocku. W 1922 stworzyła, a potem przewodniczyła Kołu Miłośników Płocka przy TNP, działając na rzecz ochrony krajobrazu i zabytków, wygłaszając referaty, organizując pogadanki i odczyty. W 1926 została nominowana na członkinię korespondencyjną Komisji Konserwatorskiej przy Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie. W Płocku brała udział w pracach Towarzystwa Ogrodniczego i Komitetu Plantacyjnego, do którego powstania doprowadziła. W 1924 działała w Komisji ds. zmiany nazw ulic przy Radzie Miasta Płocka. Współpracowała z wieloma artystami i artystkami z Płocka i okolic oraz architektem powiatowym. Uczestniczyła w posiedzeniach Rady Miasta Płocka.
Od początku lat 30. XX wieku miała problemy zdrowotne. Zmarła w Instytucie Radowym w Warszawie, gdzie spędziła ostatnie tygodnie życia. Pochowano ją u boku męża (zmarłego dwa miesiące wcześniej) na cmentarzu parafii pw. św. Bartłomieja w Płocku.