Ducha pod Grodziskiem Wielkopolskim pozwali Krzysztofa Czackiego oraz Stanisława i Macieja Czackiego synów zmarłego Stanisława Czackiego o czynsz 17 złotych węgierskich od sumy 204 złotych węgierskich, zapisanej im przez zmarłego Piotra na należących do niego częściach Czacza, Brońska i Glińska, który zaległy był wtedy od 50 lat.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Brońsko należała do wsi większych w ówczesnym powiecie kościańskim rejencji poznańskiej. Brońsko należało do okręgu kościańskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Białcz (niem. Balsch), który należał wówczas do Zbijewki. Według spisu urzędowego z 1837 roku Brońsko liczyło 185 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 21 dymów (domostw).
W pobliżu ślady grodziska wczesnośredniowiecznego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Brońsko w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Śmigiel (gmina)