W planie tym dokonano podziału SZ na wojska operacyjne, przeznaczone do działań na froncie zewnętrznym oraz Wojska Obrony Terytorium Kraju, przeznaczone do działań na froncie wewnętrznym. Niektórym nowo formowanym jednostkom zmieniono rejony mobilizacji, ustalając je na kierunkach ich planowanego użycia. W okresie obowiązywania „PM-63” wypracowano podstawowe zasady mobilizacyjnego przygotowania kraju oraz podjęto przedsięwzięcia organizacyjno-obronne mające na celu ustalenie bilansu potrzeb wojennych wszystkich sił obrony kraju w zakresie wykorzystania rezerw osobowych i środków transportowych. W dokumentach normatywnych określono zadania naczelnych i terenowych organów administracji państwowej oraz jednostek organizacyjnych gospodarki narodowej i obywateli w zakresie obronności. Doskonalenie systemu mobilizacyjnego SZ dokonywane było przy coraz pełniejszych świadczeniach zakładów pracy oraz układu terytorialnego. Plany mobilizacyjne charakteryzowały się bieżącym dostosowywaniem ich do wprowadzanych zmian w strukturze organizacyjnej wojska oraz w koncepcji strategiczno-obronnej państwa.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie Kategoria:Plany mobilizacyjne