Plan mobilizacyjny „PM-53” – jeden z planów mobilizacyjnych ludowego Wojska Polskiego.

Charakterystyka W latach 1949–1951 w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego opracowany został plan mobilizacyjny „PM-1”. W latach 1951–1953 nastąpiło radykalne zwiększenie stanu Wojska Polskiego, a „PM-1” wymagał daleko idących korekt. Braki w środkach materiałowych i sprzęcie wojskowym przesądziły o całkowitej rezygnacji z „PM-1”.

W 1953 zdecydowano się na opracowanie nowego dokumentu pod nazwą plan mobilizacyjny „PM-53”. W planie tym zakładano sformowanie dwóch armii ogólnowojskowych o zwiększonej liczbie związków taktycznych. Stan etatowy SZ czasu wojennego planowany w „PM-53” był prawie 2,5-krotnie wyższy od stanu przewidywanego w PM-1. W latach 1954–1956 wprowadzono zasadnicze zmiany w strukturze organizacyjnej Wojska Polskiego zmniejszając jego liczebność czasu pokoju. Rozwiązano korpusy armijne i korpusy pancerne oraz ich jednostki zabezpieczenia bojowego. Zaistniała zatem pilna potrzeba dostosowania „PM-53” do sytuacji międzynarodowej i trudnej sytuacji gospodarczej państwa. Poprawiony plan uzyskał nowy symbol „ZPM-53”.