W kolejnych latach był zastępcą głównego mechanika w Kopalni Węgla Kamiennego Michał w Siemianowicach Śląskich (1957–1958), głównym inżynierem (1958–1967) i dyrektorem Zakładów Metalowych „Pilmet” we Wrocławiu (1965–1967), wicedyrektor ds. technicznych (1967–1969) i naczelny dyrektor (1969–1971) Zakładów Mechanicznych „Ursus” oraz dyrektor Zrzeszenia Przemysłu Ciągnikowego „Ursus” (1972–1973). Zakończył pracę w „Ursusie” wskutek skandalu związanego z przeprowadzanym konkursem i aresztowaniem głównego inżyniera Henryka Szczygła. Od 1973 do 1976 był głównym specjalistą i kierownikiem zespołu w Instytucie Organizacji Przemysłu Maszynowego, a w latach 1976–1980 kierował Zjednoczenia Mechanizacji Budownictwa „ZREMB”.

Działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, był m.in. członkiem Komitetu Fabrycznego w „Ursusie” i egzekutywy POP PZPR w Instytucie Organizacji Przemysłu Maszynowego.