W latach 1511-1512 połowa Brodziszewa należała do dóbr posażnych Katarzyny córki Andrzeja Szamotulskiego, żony kasztelana poznańskiego oraz starosty generalnego Wielkopolski Łukasza z Górki, które wcześniej Łukasz otrzymał od żony, a następnie przekazał jej w dożywocie. W 1512 wojewoda poznański Mikołaj Gardzina-Lubrański z Lubrańca wykupił czynsz dla wikariuszy katedry poznańskiej za 16 grzywien od sumy 200 grzywien z połowy miasta Szamotuły w tym m.in. z połowy Brodziszewa i przenosi je na dobra Kazimierz (obecnie Kazimierz Biskupi). W 1526 Jan Niewieski, dziedzic miasta Krotoszyn wykupił czynsz 20 grzywien dla wikariuszy katedry poznańskiej od sumy 250 grzywien z połowy miasta Szamotuły oraz m.in. z połowy Brodziszewa, zapisany w latach 1497 i 1502 i przeniósł go na miasto Krotoszyn oraz wieś Krotoszyn Stary.
Miejscowość odnotowały także historyczne rejestry podatkowe dzięki, którym znamy stosunki własnościowe we wsi. W 1508 i 1509 miał miejsce pobór z części wsi należącej do wojewody poznańskiego Andrzeja z Szamotuł z 5 łanów oraz z części Wina Świdwy z Szamotuł] z 6 łanów. W 1509 sołtys brodziszewski zapłacił podatki z jednego łana. W 1535 odnotowano pobór zaległy z jednego łana opuszczonego oraz z opuszczonej karczmy.