ludzi i być może zniszczyli gród w Dobrzyniu.
W marcu 1329 tutejsza warownia, zwana już zamkiem, została oblężona przez działające wspólnie wojska czeskie Jana Luksemburskiego i krzyżackie. Po oblężeniu dowódca zamku Jan Sowiec ze Szczawina herbu Prawdzic, poddał warownię królowi czeskiemu Janowi Luksemburskiemu, który sprzedał ją zakonowi krzyżackiemu.
Następnie Krzyżacy osadzili na zamku komtura, który to urząd w zdobytym Dobrzyniu istniał od kwietnia 1329 co najmniej do kwietnia 1332 r., prawdopodobnie zaś zanikł między listopadem 1335 a grudniem 1337 r. na rzecz urzędu wójta. Zarządowi komturów podlegała cała ziemia dobrzyńska i byli to kolejno: Kerstan von Kolne (1329) i Jan (1329—1332)J. Bieniak, List kanclerza kujawskiego do rady Starego Miasta Torunia ze stycznia 1331 r., Zapiski Kujawsko-Dobrzyńskie, seria A: Historia, 1978, s.144.. Po pokoju w Kaliszu zawartym między Kazimierzem Wielkim i Krzyżakami, Dobrzyń nad Wisłą wrócił pod zwierzchnictwo Polski, jednak władzę na tym terenem sprawowali jeszcze z ramienia króla lokalni książęta piastowscy. W 1343 roku król ustanowił na zamku siedzibę starostwa grodowego. W 1352 r. zmarł książę dobrzyński Włodko Garbaty, w związku z czym Kazimierz Wielki wcielił Dobrzyń do Królestwa Polskiego.