Sapy liczyły 5 domów i 28 mieszkańców.
Historia Powstanie wsi wiązało się z osadzeniem na gruntach wsi Brenwicza (Branewka) osadników wołoskich i ruskich. Pierwsza wzmianka o Branwi pochodzi z 1464 r. Początkowo zwano ją Brenwiczą (Branwią) Wołoską, Dużą, Większą, a w późniejszym okresie Ordynacką i Szlachecką. Miejscowość z rąk Gorajskich przeszła w 1508 r. na własność Mikołaja Firleja, wojewody lubelskiego.
W 1517 r. nastąpił trwały podział wsi na dwie części. Jedną z nich zakupił Wiktoryn Sienieński, druga wróciła do Gorajskich. W 1540 r. część Sienieńskich przejął ród Górków. Z kolei w 1596 r. część tę zakupił Jan Zamoyski i włączył do swojej ordynacji. Jednak przez kilka lat toczył się konflikt z Gorajskimi o sporne udziały we wsi. Również w 1596 r., wraz z zawarciem unii brzeskiej, prawosławni zamieszkujący wieś stali się katolikami obrządku wschodniego.
W 1626 r. obie części wsi liczyły 10,5 łana ziemi, 5 zagród i 8 komornic. Wojny w XVII wieku (kozackie, potop szwedzki) przyniosły Branwi duże zniszczenia. W 1665 r., w wyniku podziału dóbr, Branew Szlachecką otrzymała Teofila z Gorajskich Rejowa. Od niej odkupił wieś Stanisław Szczuka, referendarz koronny. Później przeszła ona w ręce Potockich.