Powierzchnie ma gęsto urzeźbioną drobnymi ziarenkami. Pokrywy są zrośnięte, wyraźnie urzeźbione trzema lub czterema parami nieregularnych żeberek oraz nierównomiernymi guzami. Odnóża są krótkie i mocno zbudowane.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla suche stanowiska otwarte o piaszczystym podłożu, w tym o charakterze stepowym. Larwy przechodzą rozwój w glebie pod warstwą roślin lub kamieniami. Osobniki dorosłe spotyka się od wiosny do jesieni wśród traw, niskiej roślinności i pod kamieniami. Aktywne są głównie nocą.
Gatunek palearktyczny, rozmieszczony od Hiszpanii i Algierii na zachodzie po Grecję i Zakaukazie na wschodzie; najbliżej Polski stwierdzany na ukraińskim Podolu i w Niemczech. Podgatunek nominatywny znany jest z Francji, Belgii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii i Włoch. A. s. ganglbaueri podawana jest z Chorwacji i Węgier, A. s. acuticollis z Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Albanii, natomiast A. s. bantica z Węgier, Rumunii i Bułgarii.
Przypisy
Kategoria:Pimeliinae Kategoria:Chrząszcze Algierii Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1775 roku