Tymczasem ich ojciec, Tatsuo, z pomocą nauczycielki Sawako, potajemnie zaopatruje resztę wioski w żywność pochodzącą z zapasów awaryjnych Korpusu Świtu. Gdy Hideo odkrywa ten proceder, próbuje przemycić jedzenie, by sprzedać je poza wyspą, ale zostaje schwytany. Tatsuo w pośpiechu udaje się do jaskini, w której przechowywane są zapasy Korpusu Świtu, jednak zostaje aresztowany.
25 września 1947 roku Japończycy z wyspy zostają zgromadzeni w porcie, skąd mają zostać odesłani na główne wyspy Japonii. Junpei i Kanta wyruszają wraz z Sawako, podczas gdy ich dziadek postanawia pozostać, pragnąc spędzić swoje ostatnie chwile na morzu. W trakcie zaokrętowania trójka spotyka Hideo, a kilka dni później docierają do obozu internowania w Maoce, na zachodzie Karafuto, gdzie czekają na statek, który zabierze ich do Japonii. Hideo dowiaduje się, że Tatsuo żyje i przebywa w innym obozie internowania po drugiej stronie gór. Kanta postanawia wyruszyć na spotkanie z ojcem, a Junpei mu towarzyszy. Następnego dnia Sawako i Hideo ruszają ich śladem, a ku zaskoczeniu Hideo, Sawako również decyduje się odwiedzić obóz Tatsuo. Cała czwórka dociera do bunkra, gdzie spędza noc. Jednak o świcie dostrzegają radzieckich żołnierzy, którzy wytropili ich ślad.