Innymi słowy, można założyć, że najpierw rozprzestrzeniła się jako moda kampusowa wśród studentek, a następnie również na kobiety pracujące w biurach i innych zawodach.
Marki z głównymi butikami w pasażu handlowym Motomachi były standardem, a ubrania Fukuzō, buty Mihama i torebki Kitamura były znane jako „trzy święte skarby” mody „Hamatora”. Styl ten przeżywał swój rozkwit w późnych latach 70. i wczesnych 80. XX wieku.
Ubiór Charakteryzuje się schludnym i eleganckim, kobiecym wyglądem, opartym na koordynacji studentek prywatnego żeńskiego Uniwersytetu Ferris w Jokohamie. Trzy podstawowe elementy „Hamatora” to ubrania od słynnej lokalnej marki Fukuzō, buty od Mihama i torby od Kitamura.
Podstawową formą mody „Hamatora” jest koszulka polo (kamizelka lub kardigan) i spódnica do kolan (często w kratę) od Fukuzō, buty (na niskim obcasie, nierzadko łączone długimi skarpetkami) od Mihama i torebka od Kitamura. Moda studencka była popularna w tamtym czasie i wiele czytelniczek pojawiło się w magazynie „JJ” w ubraniach „Hamatora”. Innymi popularnymi przedmiotami były szaliki Fukuzō z ręcznie haftowanymi konikami morskimi i dobrze skrojone płaszcze Kayo.
Przypisy
Kategoria:Moda w Japonii Kategoria:Społeczeństwo w Japonii Kategoria:Kontrkultury Kategoria:Kobieta