Podczas II wojny światowej dwa dzwony zarekwirowano na cele wojenne, a wskutek bombardowania z 4 kwietnia 1945 spłonęła 1/3 dachu i zniszczone zostały witraże. Po zakończeniu wojny świątynię przykryto tymczasowym dachem. W 1962 roku zawieszono dwa nowe dzwony, a w 1964 zrekonstruowano gotycki dach.
Architektura i wyposażenie Świątynia romańsko-gotycka, trójnawowa, o układzie halowym. Do prezbiterium przylegają dwie wieże, do obu z nich dostawione są absydy. Nawę główną przykrywa sklepienie gwiaździste, a nawy boczne – sieciowe. Pod korpusem nawowym znajduje się romańska krypta. Prezbiterium zdobią rzeźbione stalle z lat 1370–1400. Barokowy ołtarz główny wykonano w 1726 roku, obecny wygląd uzyskał po przebudowie z roku 1914. Zdobi go obraz ze sceną ostatniej wieczerzy oraz figury świętych: Marii, Matyldy, Heleny, Józefa i Jana Nepomucena. W kościele przechowywany jest obraz Madonny z Dzieciątkiem z około roku 1420, przypisywany Konradowi von Soestowi. Malunek został odkryty w szafie katedralnej zakrystii w 1894 roku. Organy wykonano w 1964 roku w warsztacie w Bonn, pierwotnie znajdowały się w sali koncertowej . W 1993 roku zdemontowano je, a trzy lata później zrekonstruowano w zmodyfikowanej formie w katedrze w Nordhausen. Składają się z 3 manuałów i 4923 piszczałek zgrupowanych w 56 głosów.