Mikołaj Błociszewski był asesorem sądowym w Kościanie i Poznaniu, poręczycielem i sędzią polubownym w sporach granicznych biskupa poznańskiego w latach 1401–1404, a później także kasztelanem santockim w latach 1401–1415 i sędzią poznańskim w latach 1415–1419.
Średniowieczne zapisy sądowe odnotowały sprawy i procesy w jakich brał on udział. W latach 1397–1399 Mikołaj Błociszewski był w sporze sądowym z Pakoszem z Żołędnicy o 80 (lub 88) grzywien szkody wynikłej z pożaru spowodowanego przez Pakosza i jego braci. Błociszewski przed woźnym sądowym zapowiedział, aby Otton Donin z Sarnowej nie dawał tych pieniędzy Pakoszowi, dopóki nie zapadnie wyrok w sprawie pożaru. W 1399 toczył on także spór z braćmi Pietraszem i Jakubem Gorzeckim z Górki (obecnie to Miejska Górka) o dziedzinę Roszkowo koło Miejskiej Górki. W 1400 Mikołaj Błociszewski miał zapłacić Formozie z Rąbinia 100 grzywien oraz 5 grzywien czynszu tytułem wiana, a dopóki nie zapłaci Formoza miał trzymać dziedzinę. W 1402 (wg zachowanego zapisu z XVIII wieku) Mikołaj Błociszewski zapisał wikariuszom katedry poznańskiej dwie kopy groszy czynszu od sumy 25 grzywien na Błociszewie. W 1405 Mikołaj wygrał proces o część Rąbinia w związku z opieką nad małoletnią Elżbietą i Pietraszem z Rąbinia. W 1407 Mikołaj Błociszewski posiadał także wieś Wronowo.