Historia W czasach krzyżackich własność zakonu w komturii papowskiej. Od 1466 r. własność króla polskiego, który w 1505 r. podarował biskupstwu chełmińskiemu Papowo i przyległe do niego wsie i folwarki. Na przełomie XVI i XVII wieku należała do dóbr stołowych biskupów chełmińskichInwentarz dóbr biskupstwa chełmińskiego z r. 1614 : z uwzględniem późniejszych do r. 1759 inwentarzy, Toruń 1927, s. IV.. Biskupi do 1772 r. wydzierżawiali Błachtę szlachcie w zamian za obowiązek służby wojskowej oraz symboliczną daninę w postaci pszczelego wosku.
Znani dzierżawcy Błachty: 1556-1666: Skalski 1667: Ludowicz 1676-1698: Witkowski 1708-1748: Gościcki 1723-1748: Szczuka 1752-1789: Piętkowski
Po I rozbiorze Polski wieś została odebrana biskupstwu i przeszła na własność pruskiego skarbu państwa. Następnie sprzedana w prywatne ręce rodzinie niemieckiej: 1840-1894: Wolff (W 1885 r. dobra miały 701 mórg rozległości, w tym 586 m. ziem uprawnych, 35 m. łąk i 40 m. pastwisk. Oprócz zabudowań dworskich znajdowały się tu 4 domy z 57 m-cami, w tym 53 katolików) 1894-1933: Dommes (?-?) Gert Fiedler (Pod zarządem Fiedlera majątek liczył 200 ha i przynosił 2369 marek czystego dochodu gruntowego.