W latach 1419-1443 właścicielem we wsi był Sędziwój z Bobulczyna, Bobolczyński zwany też Boboleckim. W 1424 toczył on spór z kmieciem Adamem z Samołęża dowodząc, że Adam jest jego człowiekiem. W 1434 toczył kolejny z trzema kmieciami z Wierzchocina. W 1435 zapisal swojej żonie Elżbiecie po 50 grzywien posagu oraz wiana na połowie Bobulczyna. W 1443 toczył spór sądowy z Wyszakiem niegdyś z Mieściska koło Buku dowodząc, że Jadwiga ani jej ojciec Iwan nie wnieśli mu 25 grzywien do Bobulczyna.
W 1423 dla prebendy kanonicznej „Oporowo” w katedry poznańskiej wieś płaciła dziesięcinę snopową oraz z lnu z 14 łanów. W 1433 Maciej z Chłapowa kanonik poznański w nadziei na zakończenie sporu ugodą, zgodził się na czasowe uwolnienie Sędziwoja z Bobulczyna od kar kościelnych, w jakie popadł on z powodu zaboru słomy w Bobulczynie. W 1510 dla prebendy „Oporowo” z ról kmiecych w Bobulczynie płacono dziesięcinę snopową oraz z lnu, dla mansjonarzy w Ostrorogu dziesięcinę płacono z folwarku, zaś meszne było podzielone: owies dawano dla prepozytury, a żyto dla mansjonarzy.