Miejscowość wspominały historyczne rejestry podatkowe. W 1500 w Binkowie od dawna było 8 łanów, w tym 6,5 łana osiadłego, 1,5 łana opuszczonego, które uprawiali kmiecie w zamian za czynsz, który płacili kapitule w wysokości jednej grzywny z każdego łanu. Sołectwo miało dwa łany, folwark liczący około 1,5 łana, który uprawiali kmiecie, płacąc regensowi dwie grzywny. We wsi nie było karczmy. Nie pamiętano także czy był we wsi kiedyś dwór regensa. Każdy z kmieci płacił regensowi po 5 korczyków owsa. Kmiecie skarżyli się, że obecnie zmusza się ich do płacenia jednego małdratu owsa za wypas wieprzy w gaju dębowym, którego już nie ma, a z którego płacili kiedyś tylko 4 ćwiertnie owsa. Skarżyli się także na wymuszanie od nich przez sąsiadów (czyli przez właścicieli wsi) licznych robocizn. Pan Baranowski z Chrząstowa zmuszał ich do 6 dni robót i dawania 10 ćwiertni owsa za pastwiska na ugorach. Także sołtys z Binkowa dawał mu 5 ćwiertni owsa i jak kmiecie pracował dla niego. Podobnie za takie pastwiska musieli pracować przez 3 dni w Łęgu i Łęgu Małym koło Śremu i dla pana Pasikonia (staropol. „Paschykon”) w Wieszczyczynie. W 1510 w Binkowie było 7 łanów osiadłych, 3 łany sołeckie, brak karczmy i zagrodników. W 1530 miał miejsce pobór z 5 łanów. W 1531 w Binkowie odnotowano 8 łanów w tym 7 osiadłych.