Następna wzmianka o Baciutach pochodzi z 1641. Jest to dokument umowy między archimandrytą supraskim ks. Nikodemem Szybińskim a ks. Adamem Moczarskim plebanem niewodnickim o wybudowanie grobli granicznej.
W czasie epidemii cholery w sierpniu 1831 w Baciutach zmarło 5 osób.
Według Powszechnego Spisu Ludności przeprowadzonego w 1921 roku wieś Baciuty liczyła 55 domów i zamieszkiwało ją 321 osób (175 kobiet i 146 mężczyzn). Większość mieszkańców zadeklarowała wyznanie prawosławne (276 osób), zaś pozostali podali wyznanie rzymskokatolickie (45 osób). Podział religijny mieszkańców Baciut niemal całkowicie odzwierciedlał ich strukturę narodowo-etniczną, bowiem większość mieszkańców miejscowości zadeklarowała narodowość białoruską (274 osoby - 85% mieszkańców Baciut), pozostali podali kolejno: narodowość polską (45 osób - ok. 14% mieszkańców wsi) i narodowość rosyjską (2 osoby - ok. 1%). W okresie dwudziestolecia międzywojennego wieś znajdowała się w gminie Choroszcz.
7 sierpnia 1931 około godziny 4:00, miała miejsce katastrofa kolejowa, w której zginęło 6 osób.
W 1980 r.