W 1975 jedyny raz wystąpiła w Polsce, jako Tosca, w Teatrze Wielkim w Warszawie.
W 1966 została laureatką prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning.
Karierę zakończyła jesienią 1984 w Ludwigshafen. Była znana z poczucia humoru, a także jako miłośniczka piwa. Jej mężem był lekarz weterynarii Bertil Niklasson. W 1995 wydała biografię „La Nilsson”. Zmarła w wieku 87 lat w grudniu 2005, oficjalnie o jej śmierci poinformowano 12 stycznia 2006.
Odznaczenia Otrzymała liczne odznaczenia, w tym: 1968 – Kawaler 1. klasy Orderu Wazów (Szwecja) 1973 – Medal „Ingenio et arti” (Dania) 1974 – Komandor 1. klasy Orderu Wazów (Szwecja) 1975 – Komandor z Gwiazdą Orderu Świętego Olafa (Norwegia) 1991 – Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Partie operowe - nagrania Kompozytor Tytuł opery Partia Nagrania na żywo Nagrania studyjneGiacomo PucciniTurandotTurandot1961
Przypisy
Bibliografia Lucjan Kydryński, Opera na cały rok. Kalendarium, część I: styczeń-czerwiec, s. 331-332
Kategoria:Szwedzkie soprany Kategoria:Szwedzkie śpiewaczki operowe Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Laureaci Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning Kategoria:Odznaczeni Orderem Wazów Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury Kategoria:Odznaczeni Medalem „Ingenio et Arti”