Początkowo wieś była własnością szlachecką należącą do wielkopolskiej szlachty z rodu Baworowskich, Jabłonowskich, a później Kąsinowskich, którzy od nazwy wsi Kąsinowo przyjęli odmiejscowe nazwisko i Redkowskich. W 1462 miejscowość leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1508 odnotowana została w parafii św. Stanisława w Szamotułach, a w 1510 parafii Kiekrz.
W 1421 odnotowano proces sądowy Dobrogosta z Baborówka, syna Krzywosąda, z Wyszkiem z Nieczajny o 7 grzywien długu swego ojca. Dobrogost został wtedy uznany przez sąd za nieletniego, a pełnoletność osiągnąć miał dopiero za 6 lat. W 1451 wspomniano w dokumentach Mikołaja, Piotra i Jana bracia niedzielnych z Baborówka, synów zmarłego Michała, którzy w asystencji stryja Jana Baworowskiego oraz wuja Mikołaja Oporowskiego sprzedali czwartą część tej wsi Stanisławowi Jabłonowskiemu. W 1462 bracia niedzielni Piotr oraz Jan, synowie zmarłego Michała Baworowskiego sprzedali część odziedziczoną po ojcu w Baborówku za 200 grzywien Kąsinowskiemu. W 1467 Wojciech Kąsinowski baborowski zapisał mansjonarzom szamotulskim dwa złote węgierskie czynszu rocznego.