W styczniu 1945 zgłosił się do pracy w DLP w Toruniu, został tymczasowym delegatem rządu ds. zabezpieczenia mienia i przygotowania ośrodków pracy w zasobie DLP na obszarze województwa pomorskiego. Tymczasowo kierował także nadleśnictwami Solec i Ruda. W marcu 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, w 1945 był kierownikiem Wydziału Rolnego, pracownikiem Wydziału Przemysłowego i III sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PPR w Bydgoszczy. W okresie wyborów z 1947 do Sejmu Ustawodawczego pozostawał wojewódzkim pełnomocnikiem partyjnym. Zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Lasów (lipiec – wrzesień 1947) i Ministerstwie Leśnictwa (wrzesień 1947 – wrzesień 1949), zajmował się m.in. programem przebudowy drzewostanów.
W sierpniu 1949 wykluczony z Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W październiku tegoż roku aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa pod sfingowanymi zarzutami szpiegostwa i zdrady stanu. Został skazany na 15 lat więzienia, przetrzymywano go w więzieniach w Warszawie na ul. Rakowieckiej i Barczewie, gdzie zachorował na gruźlicę płuc. W 1956 został zrehabilitowany i wypuszczony na wolność.