Wśród licznych dokumentów znalazł się zapis, że podczas wyburzania ścian kościoła znaleziono cynową trumnę ze szczątkami Kazimierza Leona Sapiehy. Zdecydowano wówczas, że zarówno prochy podkanclerzego, jak i trumny innych Sapiehów pochowanych w krypcie pod kaplicą św. Brunona zostaną przeniesione na miejscowy cmentarz. Początkowo pochowano szczątki Kazimierza Leona przy jego skraju, wystawiając nad grobem jedynie drewniany krzyż, jednak później urządzono tam wspólny pochówek wszystkich zmarłych, upamiętniając to miejsce murowanym obeliskiem w kształcie wysokiej piramidy.
Przez wiele lat obiekt był narażony na niekorzystne działania czynników atmosferycznych. Murowana, pobielona struktura podlegała procesom destrukcji – powierzchnia tynków i cegieł wietrzała, korodowały metalowe elementy we wnękach, mocno nadwerężony został jeden z narożników (zapewne na skutek dewastacji). Fatalny stan budulca był zagrożeniem dla stabilności pomnika – częściowo zlasowana cegła osypywała się powierzchniowo, a wody opadowe, które dostawały się w spękania, powodowały niszczenie obiektu od wewnątrz, szczególnie podczas zamarzania.