Miasto otrzymało pierwszy przywilej targowy w 1576 roku, wyznaczający sobotę jako dzień targowy. Targi odbywały się w 1589 roku w środy. Środa została wybrana z uwagi na konieczność dojazdu kupców do Krakowa na targ w sobotę. W XV wieku organizowano pięć targów rocznych, a w drugiej połowie XVII wieku sześć: w święto Trójcy Świętej, w pierwszą niedzielę po święcie Matki Boskiej Zielnej (15 sierpnia), w pierwszą niedzielę po wspomnieniu św. Michała, w dzień wspomnienia św. Tomasza i w śródpoście. Król August III Sas odnowił przywileje targowe w 1750 roku, wyznaczając sześć dat: w niedzielę po Nowym Roku, w niedzielę po pierwszym poście, w dzień wspomnienia św. Wojciecha, w pierwszą niedzielę po dniu wspomnienia św. Antoniego, w pierwszą niedzielę po święcie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz w dzień wspomnienia św. Marcina. Ukaz carski z 1894 roku podtrzymał przywilej sześciu jarmarków w środy: w środę po święcie Trzech Króli, po dniu wspomnienia św. Wojciecha, po dniu wspomnienia św. Piotra i Pawła, po święcie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz po uroczystości Wszystkich Świętych. Ustalono cotygodniowy targ w środy w 1918 roku na Starym Rynku i na halowym targowisku przy ul.