Jej budowniczym był Szymon Stawiarski z Sieniawy. Neogotycki, jednonawowy obiekt z wysoką wieżą wzniesiono z cegły i wyposażono w kamienny detal. Konsekrował go biskupa Leon Wałęga w 1910. W 1924 przebudowano sygnaturkę.

Podczas II wojny światowej w kościele znajdował się magazyn materiałów budowlanych do budowanych przez Niemców we wsi bunkrów szkoleniowych związanych z poligonem rakietowym V-1 i V-2 w Bliźnie (zachował się z tego czasu skamieniały cement przy bocznym wejściu). W 1945, po walkach, spłonął dach budowli, który z czasem został odbudowany. W 1977 dokonano konsekracji ołtarza (biskup Władysław Bobowski). Od 2008 do 2013 kościół remontowano. Wymieniono wówczas m.in. cegły podziurawione podczas ostrzału w czasie wojny.

Wyposażenie We wnętrzu znajdują się m.in.: XVII-wieczny obraz ołtarzowy Matki Bożej z Dzieciątkiem, XVII-wieczny krucyfiks, figura św. Katarzyny z 1910, XIX-wieczny wiszący świecznik kryształowy, ambona i chrzcielnica z 1920, trzy dzwony z 1924 (Józef, Maryja i Władysław;