2024).
Odnosząc się do wyników badań światła w dziedzinie fizyki, zwracano uwagę na ich wpływ na porzucenie barw lokalnych w twórczości malarskiej."Barwy, powstałe z rozszczepienia w pryzmacie wiązki światła białego, zaczynają być rozumiane fizykalnie i określane przez długość fali. Jest ich siedem: czerwona, oranż, żółta, zielona, jasnoniebieska, ciemnoniebieska, fioletowa. Wyodrębnione w drodze doświadczeń, barwy te stanowią niejako teoretyczny „budulec” obrazu, uwalniając malarza z obowiązku wierności wobec tradycji barw lokalnych, rejestrujących fragmenty natury w formie jednolitych płaszczyzn, różnicowanych jedynie przez walor, czyli jaśnienie w świetle i ciemnienie w cieniu (w praktyce przez przymieszkę bieli lub czerni)" S. Stopczyk: Koloryzm, Warszawa, 1987, wyd.Krajowa Agencja Wydawnicza ss.6–7.