Po wojnie zamieszkał w Łodzi, gdzie podjął pracę w Pracowni Graficznej Filmu Wojska Polskiego i tworzył plakaty filmowe. W latach 1950–1951 prowadził zajęcia z rysunku na Wydziale Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi. Był członkiem Oddziału Łódzkiego Związku Polskich Artystów Plastyków.

Życie prywatne Pochodził z rodziny inteligenckiej. Był synem prawnika Maksymiliana Nirnsteina i Leokadii z domu Pinkerton. Jego żoną była Kazimiera z domu Złoczewska, para nie miała dzieci. Pochowany w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.

Wystawy 1911: Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie – wystawił Autoportret. 1913: Salon Wiosenny Zachęty – wystawił portrety aktorów: Józefa Świeściaka i Edmunda Weycherta. 1913: I Wystawa Karykatury Współczesnej w Krakowie, zorganizowana przez krakowski Związek Powszechny Artystów Polskich. 1922–1938: Wystawy w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, m.in. karykatur (1922), od 1948 – wystawy okręgowe i okolicznościowe Okręgu Łódzkiego ZPAP, 1963: Wystawa indywidualna z okazji 50-lecia twórczości w Łodzi – eksponował ponad 50 prac (olejne studia portretowe, pejzaże, karykatury tuszem i plakaty). 1965: wystawa indywidualna „Portret” w Teatrze Nowym w Łodzi.