Morfologia i rozwój Hodowla na różnych podłożach jest jedną z metod identyfikacji gatunków rodzaju Penicillium. Kolonie na agarze z roztworem Czapeka osiągają średnicę 3 cm w ciągu 10 dni w temperaturze pokojowej, są kłaczkowate, o luźnej teksturze, zwykle o grubości 1 do 2 mm z centralnymi obszarami kolonii wzniesionymi u niektórych szczepów, u innych nie, nieregularnie tworzącymi się kilkoma płytkimi, promienistymi bruzdami, bez strefowania, początkowo są białe, stopniowo w trakcie rozwoju zmieniają barwę na liliową do winnej, zbliżoną do szarawo-winnej, na koniec są fioletowo-winne. Zachodzi konidiogeneza, różna u różnych szczepów i często zanikająca w miarę kontynuowania hodowli laboratoryjnej, zazwyczaj jest obfita z ograniczonym wysiękiem, bezbarwnym do winnego. Zapach słaby lub brak. Konidiofory o bardzo zróżnicowanych wymiarach, wyrastające z podłoża na obrzeżach kolonii oraz ze strzępek powietrznych w centralnych obszarach kolonii, pierwsze osiągające długość 500 lub 600 µm lub więcej i szerokość 3,0 do 4,0 µm, drugie od bardzo krótkich, gdzie penicillus wydaje się wyrastać niemal bezpośrednio z podtrzymujących strzępek powietrznych, do 100 do 200 µm i średnicy około 3,0 µm.