W istniejącej sytuacji władze rosyjskie zmieniły politykę na ugodową – Lüdersa odwołano, a jego miejsce zajął wielki książę Konstanty, na którego już 3 lipca 1862 dokonano nieudanego zamachu. Nowy namiestnik wraz z margrabią Wielopolskim – od czerwca 1862 naczelnikiem rządu cywilnego (i niedoszłą ofiarą zamachów z 7 i 15 sierpnia 1862) – próbował przeprowadzić reformy mające zapobiec powstaniu, wprowadzając postanowienia o autonomii Królestwa oraz powołując Polaków na stanowiska gubernatorów cywilnych. W 1862 na bazie Akademii Medyko-Chirurgicznej powstała Szkoła Główna Warszawska. Przywrócono Radę Stanu, wprowadzono samorząd dla gmin miejskich i wiejskich, powiatów i guberni, oczynszowano chłopów i równouprawniono Żydów. Jednym z posunięć wielkiego księcia było stopniowe zniesienie stanu wojennego. 8 września 1862 zniesiono stan wojenny w guberni radomskiej z wyjątkiem Radomia i KielcKurjer Warszawski nr 207, 1862, s. 1, 10 października 1862 w guberni lubelskiej i augustowskiej z wyłączeniem Lublina, Siedlec i SuwałkKurjer Warszawski nr 234, 1862, s. 1, wreszcie 16 grudnia 1862 w guberni warszawskiej i płockiej z wyłączeniem Warszawyhttp://www.rp.pl/artykul/732973.html?print=tak&p=0 150.