Budowla została wzniesiona w latach 1873-1875. Projektantem był Zbyszewski, a kierownikiem budowy Teodor Cukrowski z Radomyśla Wielkiego. Ciesielką zajmowali się majstrowie Wojciech i Józef Dudzińscy, natomiast snycerką i stolarką Henryk Jargosz z Padwi Narodowej. Kamienne rzeźby świętych Piotra i Pawła wykonał Franciszek Stilger, malarz z Mokrzyszowa. Poświęcenie nastąpiło 17 października 1875, a konsekracja 1884 (biskup pomocniczy przemyski Ignacy Łobos). W 1926 rozbudowano ołtarz o dwie nisze z drewnianymi rzeźbami świętych. Od 1994 obiekt remontowano, m.in. przeprowadzono restaurację ołtarza, organów, dachu i wieży.
W 1926 do ołtarza głównego dobudowano dwie nisze z figurami świętych: Stanisława Kostki i Kazimierza. Wiosną 1937 Stanisław Szmuc z Łańcuta i Tadeusz Kwaśniewski ze Lwowa wykonali polichromię wewnętrzną, za co zapłaciła lokalna Polonia amerykańska.
W 1952 stare organy sprzedano do Stalowej Woli, a w ich miejsce zakupiono ośmiogłosowy instrument z Chmielowa. Poświęcono je 22 grudnia 1952 (rozbudowano je o trzy głosy w 1978). W latach 1994–1999 wykonano nagłośnienie i ogrzewanie, a od 2000 do 2003 przeprowadzono kapitalny remont organów i złoceń.