Iż domeny korony kalifatu zostały rozdysponowane na utrzymanie armii, dzienna pensja Al-Mutiego wynosiła 200 srebrnych dinarów. Kiedy Basra została wkrótce potem odzyskana z rąk rodziny Baridi, przydzielono mu tam rozległe posiadłości, co zwiększyło jego dochód do 200 000 złotych dinarów rocznie. Chociaż ogólny upadek Iraku później zmniejszył jego dochód o trzy czwarte jego pierwotnej wartości, pozwoliło to kalifowi na finansowe wsparcie członków klanu Abbasydów w potrzebie i na składanie bogatych darów Kaabie. Dochody umożliwiły również budowę szeregu pawilonów na terenie pałacu kalifatu: Pałacu Pawia (Dar al-Tawawis), Dom Płaczu i Całowania (Dar al-Muthammana) i Domu Kwadratowego (Dar al-Murabba'a).
Abdykacja i śmierć W 974 roku doszło do zamachu stanu, na którego czele stał Sabuktakin, turecki dowódca w służbie dynastii Bujidów. Al-Muti opuścił Bagdad wraz z członkami klanu Bujidów, ale Sabuktakin zmusił go do powrotu i uwięził w swoim pałacu. W podeszłym wieku i ze sparaliżowaną prawą stroną ciała po udarze w 970 roku, Al-Muti został nakłoniony do abdykacji, podając jako pretekst swój stan zdrowia. 5 sierpnia jego następcą został jego syn Abd al-Karim, znany jako At-Ta’i. Była to pierwsza sukcesja kalifatu z ojca na syna od czasów Al-Muktafiego w 902 roku.