Całość wprowadzanych zmian miała służyć przekształceniu konkursu akademickiego w projekt artystyczny. Wiązało się to ze zmianami strukturalnymi, umożliwiającymi większe ogniskowanie się na zagadnieniach współczesnej rzeczywistości społecznej, ujmowanych w konkretnie zakreślonych tematycznie obszarach podejmowanych w kolejnych edycjach. Biennale zaczęto traktować jako potencjał umożliwiający tworzenie platformy dyskursu odnoszącej się do zagadnień dzisiejszego funkcjonowania społeczeństwa. Łączyło się to z prowadzeniem równoległej dyskusji na temat samej sztuki – wprowadzania nowych sposobów artykulacji oraz włączania w jej obszar wszelkich postaw twórczych, pozwalających kształtować sztukę tak, by lepiej odzwierciedlała istotę współczesnych zjawisk społecznych. Poczynione zmiany miały przyczynić się do sytuowania działań grafiki artystycznej w kooperacji z innymi dziedzinami zaangażowanymi w proces tworzenia krytycznego stosunku do codzienności i bieżących przemian funkcjonowania człowieka i społeczeństwa. Tym samym postawy partycypacji i antycypacji stały się istotnymi elementami współkształtującymi Międzynarodowe Biennale Grafiki Artystycznej.