W latach 1948–1951 pracował z formacjami „Lucky’ego” Millindera, „Reda” Allena, „Hot Lips” Page’a.

W 1951 dołączył do Counta Basiego, który wtedy reaktywował swój big-band po niepowodzeniach komercyjnych małego zespołu. Przyszedł na miejsce Lestera Younga. Grał z Basiem przez dwa lata, zyskując instrumentalną renomę. W 1954 zaczął nagrywać jako lider w nowo powstałej wytwórni jazzowej EmArcy, filii Mercury Records. Założył również własny zespół.

W 1955 współpracował z „Królem Swingu” Bennym Goodmanem, pianistą Natem Pierce’em oraz nagrywał z wokalistką Billie Holiday, saksofonistą Johnem Coltrane’em, późniejszym luminarzem awangardy jazzowej, a we wcześniejszym czasie nawet swoim instrumentalnym alter ego – Lesterem Youngiem. Następnie występował głównie z własnymi grupami. Ponadto nagrywał płyty, zarówno jako lider, jak sideman.

Pod koniec lat 50. porzucił muzykę ze względu na zły stan zdrowia. Pracował w Nowym Jorku jako monter elektryk. W 1977 postanowił wznowić karierę muzyka. Występował z pianistami Sammym Price’em, Brooksem Kerrem i saksofonistą Buddym Tate’em, ale po niedługim czasie dolegliwości zdrowotne zmusiły go do definitywnego przejścia na emeryturę.

Zmarł w Nowym Jorku.