Młodość Razem z ojcem Antonim pracował w majątku Udrycze-Koniec należącym do hrabiego Tadeusza Zawadzkiego. W 1931 został powołany do wojska i służył w 23 pułku piechoty im. płk Leopolda Lisa-Kuli we Włodzimierzu Wołyńskim. W następnym roku pozostał w szeregach Wojska Polskiego, dostał przydział do Korpusu Ochrony Pogranicza i odbył przeszkolenie w Centralnej Szkole Podoficerów KOP w Osowcu. Po ukończeniu szkolenia we wrześniu 1932 dostał przydział do 8 batalionu KOP w Stołpcach. W następnym roku dostał przydział do 52 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Złoczowie. W Złoczowie uczył się również w szkole handlowej.
Okupacja niemiecka Brał udział w walkach wrześniowych w szeregach macierzystego 52 pp oraz 12 DP której pułk był podporządkowany. W drugiej połowie września wraz z innymi żołnierzami dostał się do niewoli sowieckiej. W trakcie wywózki na daleki wschód udało mu się uciec i powrócił na Zamojszczyznę. Już w listopadzie 1939 nawiązał kontakt z tworzącą się w Zamościu lokalną konspiracją wojskową. Nawiązał kontakt ze Służbą Zwycięstwu Polski i wraz ze swoim oddziałem, który utworzył zaraz po przybyciu na Zamojszczyznę, wstąpił w jej szeregi. W konspiracji używał nazwiska "Szumski" oraz pseudonimów: "Kalina", "Nadzieja" oraz "Urszula". W 1941 był szefem placówek AK w Starym Zamościu i Nieliszu.