Od stycznia 1945 pracował kolejno w zarządzie KWK „Kleofas” w Katowicach (1945), główny inżynier i dyrektor techniczny Chorzowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego w Chorzowie (1945–1946), naczelny dyrektor Zjednoczenia Przemysłu Węglowego w Zabrzu (1946–1947), naczelny dyrektor Centrali Zaopatrzenia Materiałowego Przemysłu Węglowego w Katowicach (1947–1948) oraz zastępca i dyrektor techniczny Jaworznicko-Mikołowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego w Mysłowicach (od 1948). Od 1947 działał w Polskiej Partii Robotniczej i następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W marcu 1949 wykluczony z PZPR, pozostał bezpartyjny. W okresie od stycznia do marca 1957 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Górnictwa Węglowego, a po przekształceniu do stycznia 1971 w Ministerstwie Górnictwa i Energetyki. Wchodził w skład Państwowej Rady Górnictwa, był też pełnomocnikiem rządu ds. rozwoju Rybnickiego Okręgu Węglowego (1959–1960) i szefem Rady Naukowo-Technicznej ds. Górnictwa (1981–1982). W 1964 został pierwszym prezesem GKS Katowice.
Został pochowany na Cmentarzu Starym w Kielcach.