Do najbardziej znanych należy słownik Allgemeines Polyglotten-Lexicon der Naturgeschichte mit erklärenden Anmerkungen (1793–1795), który liczy cztery tomy, ok. 4000 artykułów hasłowych i 3276 szpalt. Dotyczy nauk przyrodniczych, rejestruje nazwy roślin, zwierząt, minerałów i związaną z nimi specjalistyczną terminologię. Punktem wyjścia jest łacina, do haseł łacińskich podawane są ekwiwalenty w innych językach. Są to najczęściej języki: niemiecki, niderlandzki, włoski, duński, szwedzki, angielski, francuski, portugalski, rosyjski, polski, czeski, hiszpański, łotewski, estoński, węgierski. O wiele rzadziej uwzględniane były języki pozaeuropejskie.
Słownik Waaren-Lexicon in zwölf Sprachen (1797 –1801) zawiera słownictwo związane z towaroznawstwem i uwzględnia następujące języki: (germańskie) niemiecki, angielski, niderlandzki, szwedzki, duński, (romańskie) francuski, włoski, hiszpański, portugalski, łacina), (słowiańskie) rosyjski, polski. Slownik liczy trzy tomy i 1192 strony.
Inne dzieła (wybór)