:

Reaguje z silnymi zasadami, tworząc wodorotlenek baru:

Historia Siarczek baru został pierwotnie otrzymany przez XVII-wiecznego włoskiego alchemika Vincenzo Cascariolo w opisanej wyżej redukcji barytu węglem w wysokiej temperaturze. Znalazł on fragment barytu na górze w okolicach Bolonii (stąd późniejsza nazwa barytu – „kamień boloński”), a następnie poddał go rozdrobnieniu i kalcynacji z węglem, po czym uformował z powstałego proszku figurki zwierząt, które świeciły w ciemnościach.

Cascariolo zaprezentował swoje odkrycie wielu uczonym tamtych czasów. Wzbudziło ono znaczne zainteresowanie we Włoszech. O kamieniu pisali Galileusz, , i . Emisja światła przez ten minerał stała się przedmiotem sporu między Galileuszem a Licetiuszem – Licetiusz uważał, że Księżyc świeci na podobnej zasadzie, co kamień boloński, a Galileusz utrzymywał, że odbija światło słoneczne.