Tyrrell nie miał problemów, aby ściągnąć szybkiego Schecktera i dać mu cały sezon w F1 w 1974. Jody odwdzięczył się trzecim miejscem w klasyfikacji kierowców i zwycięstwami w GP Szwecji i GP Wielkiej Brytanii. W ciągu roku zdobył punkty w ośmiu kolejnych wyścigach, co jest jednym z najlepszych wyników w historii. W 1975 Jody i jego zespół nie osiągnęli znaczących sukcesów, ale rok 1976 znów dał trzecie miejsce w klasyfikacji kierowców. W tym sezonie Tyrrell używał jednego z najbardziej radykalnych bolidów w historii Formuły 1, sześciokołowego Tyrrella P34. Scheckter wygrał w Grand Prix Szwecji na torze Anderstorp. W dwunastu wyścigach punktował dziesięć razy.
Przed sezonem 1977 Scheckter przeszedł do nowego kanadyjskiego zespołu Wolf i wygrał w ich pierwszym wyścigu. Wygrał jeszcze dwa wyścigi i był często na podium, kiedy udawało mu się ukończyć wyścigi. Przegrał jednak z dominującym Nikim Laudą. Rok następny nie był tak pomyślny i Scheckter ukończył go na siódmym miejscu. Na sezon 1979 przeszedł do Ferrari.