Grupa „Szańca” – konspiracyjna grupa byłych działaczy przedwojennego Obozu Narodowo-Radykalnego „ABC” działająca przez cały okres okupacji.
Zarys historyczny Klęska w wojnie obronnej 1939 r. doprowadziła do dużych zmian w kierownictwie ONR, które przyjęło nazwę Grupa „Szańca” od wydawanego najważniejszego pisma pt. „Szaniec”. Do władzy doszli młodzi działacze, przed wojną zajmujący mniej eksponowane stanowiska, gdyż większość dotychczasowych przywódców albo została zamordowana przez Niemców w początkowym okresie konspiracji (Witold Kozłowski, Jan Korolec, Włodzimierz Sylwestrowicz, czy Jerzy Czerwiński, sygnatariusz Deklaracji ONR z 1934 r.), albo przez Sowietów (Wiktor Martini), zmarli (Tadeusz Gluziński) lub przebywali w niewoli niemieckiej (Jan Jodzewicz). Na początku doszło do zmiany składu osobowego Organizacji Polskiej (OP), czyli tajnego organu kierowniczego przedwojennego ONR. Na czele Komitetu Wykonawczego OP stanął Tadeusz Salski, a w jego weszli m.in. Jerzy Olgierd Iłłakowicz, Tadeusz Todtleben, Stefan Nowicki, Władysław Marcinkowski, Kazimierz Gluziński. W Atlasie polskiego podziemia niepodległościowego 1944–1956 (pod red.