Jan Kwiatkiewicz (ur. 1630 w Małopolsce, zm. 23 marca 1703 w Krakowie) – jezuita, profesor wymowy, filozofii, teologii i matematyki
Życiorys W roku 1645 wstąpił do zakonu jezuitów. Przez wiele lat uczył w rozmaitych kolegiach wymowy, gramatyki, filozofii, teologii i matematyki, a później zarządzał kolegiami w Kaliszu, Brześciu, Lublinie, Lwowie, Jarosławiu, Sandomierzu i Krakowie. W roku 1680 został rektorem kolegium w Sandomierzu, później był prepozytem i rektorem w Jarosławiu.
Twórczość Zostawił około 40 dzieł różnej treści (w większości retorycznych), pisanych po łacinie i po polsku. Niektóre z pism Kwiatkiewicza kilkakrotnie były przedrukowane (Svada civilis 10-krotnie w ciągu 40 lat). Najbardziej znane z jego dzieł to Factorum triumphalium tres partes, bellorum ot triumphorum Joannis III Sobieski Rogis-Poloniae elogiastiea descriptio etc., pomieszczone przez Załuskiego w jego Listach historycznych, familijnych (Brunsberga, 1711, s. 454-519).