Od stycznia 1945 należał do Polskiej Partii Robotniczej, potem do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1945–1946 ławnik i kierownik Wydziału Technicznego w Zarządzie Miasta Łodzi, okresowo zastępował nieobecnego prezydenta Kazimierza Mijala. W 1946 przybył do Gdańska, dla którego Łódź była miastem patronackim, od 28 maja 1946 do 6 października 1949 zajmował stanowisko prezydenta miasta. W 1950 zatrudniony w Centralnym Zarządzie Budownictwa Przemysłowego, następnie od 1952 do 1956 był dyrektorem Biur Projektowych w Łodzi i od 1956 radcą ds. budowlanych w Urzędzie Rady Ministrów. Pomiędzy 1957 a 1961 kierownik administracyjny poselstwa PRL w Tel-Awiwie, następnie do przejścia na rentę w 1968 wicedyrektor Polskiego Monopolu Loteryjnego.
W 1931 poślubił Eugenię z domu Misiak, mieli razem córkę Ewę Natalię i syna Wojciecha. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Odznaczenia Odznaczony Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi, a także Medalem z okazji 25. rocznicy wyzwolenia Gdańska (1970).
Przypisy