Po święceniach pełnił posługę zastępczą w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wodzisławiu Śląskim, a w sierpniu 1933 roku został jej stałym wikariuszem. W październiku 1935 roku został kapelanem męskiego i żeńskiego hufca harcerskiego „Nad Odrą” w Wodzisławiu Śląskim. We wrześniu 1936 roku mianowano go wikariuszem w parafii Matki Bożej Bolesnej w Rybniku. W 1939 roku brał udział w kursie wakacyjnym we Francji zorganizowanym przez Institut d`Etudes Francaises de Tauraine przy Uniwersytecie w Tours, a w tym samym roku zdał egzamin proboszczowski.
W grudniu 1939 roku skierowano go jako wikariusza do parafii katedralnej śś. Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach, a w latach 1942–1945 był jej substytutem. W latach 1945–1946 był substytutem parafii św. Anny w Janowie. W latach 1946–1951 był administratorem parafii św. Józefa w Katowicach-Załężu, a jego posługa zbiegła się z obchodzoną w 1950 roku uroczystością 50-lecia zakończenia budowy kościoła parafialnego.
10 września 1951 bp Stanisław Adamski mianował go administratorem parafii św. Szczepana w Katowicach-Bogucicach, a w 1957 roku został jej pierwszym powojennym proboszczem. W trakcie swojej posługi, w 1954 roku przebudowano ołtarz główny kościoła, a z bocznego do głównego ołtarza przeniesiono obraz Matki Bożej Boguckiej.