Od 1945 wykładał na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1946 w studium spółdzielczości przy Wydziale Rolniczym UJ, później także na Wydziale Humanistycznym UJ i w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy UJ. Od 1946 współpracował z Wydziałem Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1946–1948 kierował Instytutem Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Umiejętności. W 1951 objął kierownictwo Katedry Statystyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Zajmował się opracowywaniem programu nauczania statystyki na polskich uczelniach, opublikował także podręcznik Historia statystyki (1954). Został założycielem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, należał też do Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Polskiego Towarzystwa Filozoficznego i Econometric Society oraz rady Polskiego Towarzystwa Statystycznego.
Był współpracownikiem Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego, radnym Miejskiej (od 1954) i Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu. Jesienią 1956 został prawdopodobnie przewodniczącym Prezydium WRN we Wrocławiu na fali odwilży październikowej po odsunięciu Hilarego Chełchowskiego, jednak wkrótce zmarł w wyniku choroby.
Życie prywatne W 1928 poślubił stomatolog Sabinę Józefę Hrynkiewicz, mieli dwie córki: Ewę (ur. 1930) i Marię (ur. 1932).