Mąka z amarantusa, rodzaj mąki otrzymywany przez zmielenie jasnobrązowych, nieco większych od maku ziaren, pozyskiwanych z dojrzałych kwiatostanów szarłatu wyniosłego (amarantusa).
Historia Roślinę tę uprawiano na mąkę ponad 4000 lat p.n.e. W Ameryce Północnej i Południowej, była jedną z podstawowych roślin uprawnych Inków, Azteków i Majów. Karmiono jej przetworami biegaczy i wojowników, ponieważ miała opinię pożywienia dającego dużo energii i podnoszącego wydolność fizyczną. Jej wartość odżywcza jest większa niż mąki z pszenicy, jęczmienia czy żyta. W Europie pojawiła się na przełomie XVI i XVII w., ale swoją popularność w odżywianiu odzyskała dopiero w latach 70. XX w. Prowadzone tym czasie badania naukowe w zakresie nowych możliwości zagospodarowania roślin alternatywnych do produkcji żywności, przyczyniły się do wzrostu zainteresowania tymi nasionami, charakteryzującymi się wysoką zawartością składników odżywczych. Obecnie nazywana jest mąką XXI wieku.
Mąka jest używana w Europie, obu Amerykach, południowo-wschodniej Azji: Indiach, Nepalu, Chinach, oraz w Afryce.