Podkreśla ona potrzebę odbudowy dobrych stosunków pomiędzy narodami Europy Środkowej i Wschodniej, a także głosi, że zachowanie niepodległości przez nowe postsowieckie państwa, leżące między Polską a Federacją Rosyjską, jest w fundamentalnym i długofalowym interesie Polski. Wymagało to od Polski odrzucenia wszelkich ambicji terytorialnych oraz zaakceptowania powojennych zmian granic. Doktryna ta opowiadała się za niepodległością Białorusi i Ukrainy, a także promowała traktowanie wszystkich krajów Europy Wschodniej na równi z Rosją, przy jednoczesnej odmowie przyznania Rosji statusu kraju ważniejszego od pozostałychŽivilė Dambrauskaitė, Tomas Janeliūnas, Vytis Jurkonis, Vytautas Sirijos Gira, Lithuanian – Polish Relations Reconsidered: A Constrained Bilateral Agenda or an Empty Strategic Partnership? pp. 126–27 online, direct PDF download.Piotr A. Maciążek, Słownik Polityki Wschodniej. Polityka Wschodnia, 2011.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Doktryna Giedroycia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.