Zdaniem Baudrillarda obiekty zyskują wartość na cztery możliwe sposoby: mogą mieć wartość funkcjonalną, wartość wymienną – związaną z wymianą ekonomiczną, wartość symboliczną (np. diament jako symbol publicznie deklarowanej miłości) i wartość znakową (np. pierścionek z diamentami jako sugestia wartości społecznej, takiej jak gust, czy klasa społeczna). We wcześniejszych swoich pracach Baudrillard argumentował, że dwie z pierwszych wartości są rozbite przez trzecią i czwartą. Później odrzucił marksizm całkowicie (praca Wymiana symboliczna i śmierć), ale coraz bardziej koncentrował się na różnicy pomiędzy wartością znakową (która wiąże się z wymianą ekonomiczną) i wartością symboliczną (związaną z koncepcją wymiany darów Marcela Maussa). W warunkach dominacji wymiany symbolicznej wartość obiektu stanowiło to, że może on zostać dany, czyli oddzielony od dawcy i ofiarowany obdarowywanemu. Zdaniem Baudrillarda obecnie mamy do czynienia z sytuacją, w której podstawa zachodniej kultury i cywilizacji – wymiana symboliczna uległa zachwianiu.
Krytyka Baudrillarda nie omija zjawisk jakie współtworzą współczesną kulturę konsumpcji takich jak reklama czy centra handlowe.