Piasecki zaproponowanej konstrukcji nadał oznaczenie fabryczne PV-14. Projektanci zdecydowali się wybudować nowy śmigłowiec w układzie dwuwirnikowym i wykorzystać doświadczenie zdobyte przy opracowywaniu dwuwirnikowca Piasecki HRP Rescuer. Niewielka liczba Rescuerów została przyjęta do służby w 1947 roku w amerykańskiej flocie, Korpusie Piechoty Morskiej oraz straży wybrzeża.
W marcu 1948 roku oblatano prototyp nowego śmigłowca, który oznaczono jako XHJP-1. Łącznie wybudowano dwa egzemplarze prototypowe. Jeszcze w tym samym roku rozpoczęto prace nad trzema przedseryjnymi egzemplarzami oznaczonymi jako HUP-1. W 1949 roku przeprowadzono próby porównawcze XHJS oraz XHJP-1.
Konstrukcja Piaseckiego okazała się lepsza, dlatego US Navy złożyła pierwsze zamówienie na śmigłowce, które w służbie otrzymały oznaczenie HUP-1 Retriever. W 1949 roku pierwsze maszyny rozpoczęły służbę w amerykańskiej flocie. W latach 1950–1952 US Navy otrzymała dwadzieścia dwa seryjne egzemplarze HUP-1. W maszynach wprowadzono niewielkie zmiany konstrukcyjne względem prototypu. Śmigłowce szybko zostały użyte bojowo. W latach 1950–1953 zostały skierowane do działań w czasie wojny koreańskiej.