30 kwietnia Gaerte udał się na wzniesienie, gdzie w marcu dokonano znaleziska, około 400 metrów na południe od szosy, dzisiejszej drogi wojewódzkiej 519 i w podobnej odległości na północny wschód od leśnego skrzyżowania na północno-wschodnim skraju Gross Bestendorfer Forst (dziś Lasy Dobrocińskie), na południe od którego znajdowało się niegdyś jezioro. Odnalazł tam żwirownię o głębokości około 2,3 metra, długości 12 metrów i szerokości 3 metrów. Na głębokości około 2 metrów odkryto tam w marcu złoty naszyjnik, kapsułę z brązu pokrytą złotą blachą, dwie ostrogi z brązu i pozostałości szkieletu. Według inspektora Horna, obecnego podczas oględzin grobu, czaszka szkieletu zachowała się dość dobrze.
Żwirownia został rozkopana do tego stopnia, że inspektor Paul uznał dalsze badania za bezcelowe.
mały|Miejsca pochówku z czasów rzymskich na terenie Prus Wschodnich - mapa z 1928. Dobrocin to numer 17 Paul poinformował Gaertego, że w okolicy znaleziono wcześniej garnki () i srebrny puchar () ukradzione przez służącego poprzedniego właściciela. Nie wiadomo jednak, czy informacje te są wiarygodne i czy mają jakikolwiek związek z odnalezionym pochówkiem szkieletowym.